Wixi Folder

maart 26, 2008

1plus1iselfwanneerdeliefdetelt
Vrouwen. Liefde. Muziek. Onlosmakelijk zijn zij voor mij met elkaar verbonden. Zie ik een mooie aantrekkelijke vrouw lopen, dan kan het fabeltje van liefde op het eerste gezicht voor mij gelden en hoor ik de hymnes van merels en eksters als de muze van Erato.

Bij mij gaat het altijd zo. Oké, natuurlijk gaat niet ieder gevogelte als een monikkenkoor hetzelfde deuntje ophoesten zoals gebeurt in Disneyfilms, maar er is altijd muziek in het spel. Hetzij het uit mijn mp3-speler komt of door straatmuzikanten die hun best doen om eindelijk ontdekt te worden. De mix van drums, gitaarrifjes en smooth baslijntjes zorgen dat zulke momenten iets extra’s hebben. Iets speciaals. Iets dat niet zo simpel is uitgelegd als dat 1 plus 1 elf is. Maar ik heb wel gemerkt dat het werkt. Er zijn bepaalde onderdelen van het leven die makkelijker verlopen door het te combineren met muziek. Wat dacht je bijvoorbeeld van fitness? Zonder die mix van trance, jumpstyle en hardhouse is mijn energiepijl te vergelijken met een suikerpatient verslaafd aan een Atkins-dieet. Stilzitten is maar lastig met die takkeherrie en ik begrijp daarom goed waar dat gespring voor is. Muziek zorgt bij mij voor dat kleine beetje extra. Dat opstapje dat ik nodig heb om een dame langer na te kijken en wellicht er zelfs voor kan zorgen dat ik verlegen een babbeltje met haar ga maken.

Laatst bewees deze theorie zichzelf weer. Ik stond rustig in de stad te wachten op een vriend terwijl de hemel gretig de regen met bakken op de straatstenen liet kletteren. Terwijl ik droog onder mijn paraplu op de markt stond en mijn mp3speler voluit had aanstaan, staarde ik een beetje naar mijn stadsgenoten. Hoe zij doordrenkt door de stad slenterden en hun handen boven hun hoofd hielden alsof dat de regen zal tegenhouden. Ongeduldig keek ik om mij heen om een glimp op te vangen van mijn afspraak. Na een minuut of vijf zag ik plots een meisje links van me uit haar huis stappen. Ondanks de slechte weersomstandigheden had ze die ochtend toch besloten om haar zomercollectie uit te proberen. Een niet al te slimme keuze, want ze had geen paraplu mee en had ook geen jas aan. Alleen zwarte hoge hakken, een zwarte rok en een bordeaux-rood topje daarboven. Haar kastanjebruine krullen die tot haar schouders reikte beschermde ze met een krant boven haar hoofd. Niet echt charmant, maar wel schattig. Echt een meisje om aan te spreken wanneer het juiste nummer aanstaat.

Ze liep richting mijn kant en terwijl ik haar tegemoet staarde skipte ik met mijn mp3-speler van nummer. Terwijl Jay Dilla snoeihard uit mijn koptelefoon knalde leunde ik heel nonchalant met mijn rug en één been tegen de muur. Zij stuntelde wat met haar krant, bleef met haar hak haken tussen de stenen en probeerde gracieus als een ballerina door te lopen. Op het moment dat zij en haar Telegraaf mij passeerde, staarde ik nog steeds en maakte we voor heel even oogcontact. Een zeer korte ontmoeting waarin zij mij trakteerde op een mooie glimlach en bewegende lippen waarna ze weer doorliep.

“Fuck, zei ze nou iets?”

19-04-2007-drie-stuks-voor-een-paar-euro03.jpg
De ideale vrouw tegen het lijf lopen… het zou je zomaar kunnen overkomen volgens sommigen. Het lot bepaalt de ontmoetingsplaats, de plek des onheils, waar je je hart kwijtraakt en als je niet oppast, ook niet meer terugvindt. In films wordt die shit altijd geromantiseerd. Van die gare chickflicks waar Greetje Hendrik ontmoet op de verjaardag van haar toekomstige ex en via een shitload aan goedkope escapades verliefd worden.

Ik geloof niet in die shit. Fuck dat. De ware vrouw moet je ontmoeten wanneer je boodschappen doet. Zodat ze meteen kan zien wat voor een schurfterige eikel je bent en hoeveel waarde je hecht aan de kwaliteit van je pleepapier. Zo hoort het. Dat scheelt een hoop rompslomp, misverstanden, tranen, teleurstellingen en andere dingen waar menig dame dol op is.

Een supermarkt zie ik als de ogen die de spiegel van haar ziel symboliseert. Met een blik in haar mandje kun je al meteen inschatten wat voor een persoon iemand is. Liggen er een hoop vetarme producten in? De vrouw die constant zeikt dat haar broek te strak zit, ondanks dat ze telkens een maatje kleiner koopt. Een sixpack Amstel, zak paprika chips en een voorraad diepvriespatat staan garant voor een vrouw waarmee je prima voetbal kan kijken, maar op haar 35e zal ze er niet meer uitzien. Ligt er camembert, stokbrood en een Zuid-Franse rode wijn in? Wees verstandig en maak direct rechtsomkeerts, of bereid jezelf voor op de verplichte chickflickmarathon tweemaal per week waarbij ze de complete zoenscène uit de Titanic in gebarentaal kan uitbeelden. En geloof me, ik heb het ze zien doen.

Hoe ik hierbij kom? Ik heb het laatst meegemaakt Het idee om even snel heen en weer te stiefelen naar de plaatselijke supermarkt veranderde in een half uur durende achtervolging. Geen idee hoe ik erbij kwam om te checken wat ze om de tien meter in haar mandje deponeerde, maar het intrigeerde me wel. Hetzelfde soort vlees, ook donkerbruin casinobrood… zelfs de belachelijk dure blikjes Mountain Dew gooide ze per zes in haar mandje.. Het was alsof ik mezelf zag rondwaggelen in een vrouwelijke vorm die meer bekijks trok van dames dan ikzelf in het dagelijks leven.

Op een gegeven moment, bij de fajita’s om precies te zijn, had ze me door.“Zeg meneertje, je mag me gerust kopiëren met de boodschappen, maar vertel me dan wel even welke ik hier moet pakken, want ik weet niet welke jij lekker vindt”. Ik kon niks anders doen dan wat woorden uitstamelen en naar een sausje wijzen. Met mijn kennis van de Mexicaanse cuisine is het nog slechter gesteld dan de rekentechniek van Ron Brandsteder. Het gesprek duurde daarom ook maar kort en eindigde met een “tot volgende week bij de diepvriespizza’s”.
Terwijl ze langzaam wegliep keek ik haar na in de hoop dat ze nog even achterom zou kijken. Natuurlijk gebeurde dat niet. Zulke dingen verwacht ik alleen maar omdat ik dat gewend ben door die indoctrinerende chickflicks. De komende week ga ik mijn smaakpapillen leren om de Italiaanse keuken te waarden. De Dr. Oetker diepvriespizza’s zijn in de aanbieding, drie stuks voor een paar euro.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.